وَنَفسٍ وَما سَوّاها
سوگند به نفس و آن كس كه آن را درست كرد؛
فَأَلهَمَها فُجورَها وَتَقواها
سپس پليدكارى و پرهيزگارىاش را به آن الهام كرد،
قَد أَفلَحَ مَن زَكّاها
كه هر كس آن را پاك گردانيد، قطعاً رستگار شد،
وَقَد خابَ مَن دَسّاها
و هر كه آلودهاش ساخت، قطعاً درباخت.